Οι διαταραχές άγχους είναι συνυφασμένες με τον σύγχρονο τρόπο ζωής και έχουν επιπτώσεις στην καθημερινότητα και την υγεία μας.

Το εύρος είναι μεγάλο, ξεκινώντας απο το απλό καθημερινό άγχος και φθάνοντας στις κρίσεις πανικού. 

Το άγχος πολλές φορές αποβαίνει αποτρεπτικό απο το να διεξάγει κανείς την καθημερινότητά του ομαλά. Εμποδίζει την δημιουργικότητα, την απαραίτητη χαλάρωση, την διαύγεια και την απόδοση. 

Κάποια πολύ πιεστική περίοδος ή ένα σοβαρό γεγονός μπορεί να είναι το ερέθισμα για την εμφάνιση κρίσεων πανικού σε ορισμένους ασθενείς. 

Σε αυτή την περίπτωση, το άτομο βιώνει σταδιακά υπερβολικό και ανεξέλεγτο άγχος, που κορυφώνεται σε φόβο που τον ακινητοποιεί. Η ιδέα του αιφνίδιου θανάτου, ή ενός επικείμενου δυσάρεστου γεγονότος καταβάλει τον ασθενή για μικρό χρονικό διάστημα. Οι κρίσεις αυτές εμφανίζονται με αφορμή κάποιο στρες στη ζωή του ασθενούς, αλλά δεν υποχωρούν παροτι το στρες μπορεί να έχει ξεπεραστεί. Έχει ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός άγχους και έτσι καινούρια ερεθίσματα έχουν δυσανάλογο αντίκτυπο.

Το άγχος είναι η κατ’εξοχήν αιτία που ενεργοποιεί παθολογικές διαδικασίες (σωματοποίηση). Οι εκδηλώσεις άγχους στο φυσικό επίπεδο ποικίλουν με πιο διαδεδομένες την κολίτιδα, τις στομαχικές διαταραχές, πονοκεφάλους, αυπνίες, ταχυκαρδίες κ.α.

Αντιμετωπίζοντας το άγχος με ομοιοπαθητική αγωγή, ο ασθενής αποκτά καλύτερες ψυχικές άμυνες, αναπτύσσει μηχανισμούς απόσβεσης, διαχειρίζεται τις δυσκολίες με πιο υγιή τρόπο και νοιώθει λιγότερο ευάλωτος στα καθημερινά ερεθίσματα. 

Σε αντίθεση με τα συμβατικά αγχολυτικά, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν προκαλούν εξάρτηση και μπορούν να διακοπούν ανα πάσα στιγμή χωρίς συνέπειες. Στην περίπτωση που ο ασθενής βρίσκεται ήδη σε αγωγή με χημικά φάρμακα, μπορεί να ξεκινήσει Ομοιοπαθητική εκ παραλλήλου (τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν αλληλεπιδρούν με τα χημικά) και η χημική αγωγή μπορεί να διακοπεί αργά και σταδιακά καθώς ο ασθενής σταθεροποιείται (συνιστάται η σύμφωνη γνώμη και συνεργασία του ψυχιάτρου σε επιβαρυμένα περιστατικά).

Αξίζει να σημειωθεί οτι ασθενείς που συνδιάζουν Ομοιοπαθητική και Ψυχοθεραπεία, έχουν τα βέλτιστα οφέλη καθώς η μία μέθοδος είναι συμπληρωματική της άλλης.